suçluyum
bedriye korkankorkmaz
kendime dair ne yazabilirim yaşadıklarımla
kendi falıma bakamıyorum insanlığın falına bakmaktan
güçlüyle savaşıyorum güçsüzün hakkı için
hangi tarih insanın geçim savaşını sorgular
barış meydanlarında çocuklar ölüyor
ölenlere ana yüreğiyle sesleniyorum
bütün seslerden yakın insana
her günü bir armağan gibi yaşamak
ben gibi yaşam terzilerinin harcı
elimde kalan son kumaşla
kalabalık kentlerin içinden geçiyorum
kapılarını çalıyorum evlerin
şekerle dolacak torbam
bayram değil seyran değil
yine de koşacağım çocuk bahçelerine
oyun arkadaşıyım kendimin
işim yok bir bardak çayı hesaplayanlarla
varım yoğum üç beş kitapla birkaç yazma eser
yazarlar yazdıklarını ben gibi yaşıyorlar mı
kent aksanıyla konuşanlar köylü sesimi duymuyor
kentlinin kentliyi taşra sayma hevesleri
büyük şanlar verilmiş sonradan görmeler
bilmezler hangi
savaşımdan geldiğimi
gülün devri lale devri altın devri gömüldü tarihe
yirmi birinci yüzyılda evler evlerin balkonlarına taşınıyor
sınır ötesi bekçileri kol geziyor
kentsoylu ölmek yeni ülkü
çağın gerçeklerine asiyim
asilerin hayat arkadaşıyım
oyun arkadaşıyım kendimin
anlayın beni yoldaşlar
27/08/06 mersin
* Afrodisyas Sanat Dergisi
,Sayı: 20 Mart-Nisan 2010 ,s.60
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder