sana dair
bedriye korkankorkmaz
sen yalnız kimyon değil tümüyle baharat kokuyordun
bu yüzden tarçın kokularına emanet ettin beni
derlediğim türkülerin bestelerine
ve umutlarıma komşu oldun
işsizliğin gözyaşları karışıyor gözyaşlarıma
fazla ekmeğin var mı diye sorabildiğim
kapısını korkmadan çaldığım anılarım
her akşam canımın yongası oldun
başımızı önümüze eğecek sırlarımız olmadı bizim
şiirlerimize dair
övgüler de yazılmadı dergilerde
yazdıklarımızda gelecek görmüyor eleştirmenler
seninle acıların ve ayrılıkların toplama kampıyız
oturduğumuz semt kentin önemli mevkiinde değil
gecelerimiz de
gündüzlerimiz gibi simit kokuyor
yakınmamız olmaz açlıktan
kentin yarısından çoğu bizim gibi
ölüm anıydı yaşam güzelliğiyle tutundum sana
biliyorsun o gün çıkarmıştım kolumdan saatimi
zamana meydan okumak gibi bir niyetim yoktu
yılgındım saçım başım darmadağınık
elimi tuttun yaşama döndüm yeniden
04/05/06 mersin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder