ikinci kez dünyaya gelmek
Bedriye korkankorkmaz
aşkınla çoğalıyorum
sana sığınırken
sesimin okyanusunda
ısıt üşüyen duygularını
sevgimi yağmurda kurut,
güneşte ıslat
hasretinle eskittiğim
varlığıma uzat ellerini
dokun acıdan pul pul kalkan
tenime
beni küçümseme bağrına bas
karanlık ormanlarda kaybolma
yönünü gösteren pusulan
olayım
ateşinle söndüm suyunla yandım
geçmediğim geçit kalmadı
açlığının buğday tarlasıyım
tanış tokluğumla
mezarın değil gökyüzünüm
er bende kendi gerçeğine
yokuşlarını çıktığım sevgilim
ruhun sağ bırakmaz beni
yaralarının intikamını alma
senin için dünyaya ikinci kez gelen benden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder