Özge Şiiri
bedriye korkankorkmaz
giderken sokağın köşesinden el
sallamıştın bana
gidişinin arkasından yol oldum ayaklarının altında
biliyorum el sallayanım olmayacak
senden başka
o sokağın köşesini kıble edindim
kendime
her sabah ve her akşam ziyaret ediyorum
arkandan ayrılıkların türküsünü yazdım
sensiz okudum
işlerinin yoğun olduğunu biliyorum
duyuyor musun hep bir noktada
duranların duyulmayan çığlıklarını
ben senin sesinle kendimi çağırıyorum
sessiz çığlıklarını duyduğum zamanlar
gelmenin sevincine gitmenin hüznü
karışıyor
tüm duygular bir top misali içimde
koşuyor
ben sana ne gel diyebiliyorum ne de git
yalnızlığın hüznü en çok geceleri
çöküyor içime
bir ses arıyorum beni kendime taktığım
adla çağıran
sen yine de gelmekten de gitmekten de
vazgeçme
merhametini dilenen bu dilencinin içini
ısıtmaya devam et
kavrulmuş bir et gibi içimde taht kuran
özlemine
ne gelirken dokun ne de giderken
15.06.2016 mersin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder